Klaas Haasjes wordt er vrolijk van als hij enthousiasme voor de bouw kan opwekken bij de jeugd. “Ik draag graag mijn liefde voor het vak op jongere generaties over. Het is een feest om me onder de leerlingen en studenten te begeven en te zien hoe ze met grote concentratie een spijker in een stukje hout slaan.”
Naar aanleiding van de oproep op Vrolijk Bouwnieuws te melden, nam Klaas Haasjes contact op met Bouw en Installatie Hub. De voormalige Commercieel manager onderhoud en beheer Noord en Oost bij bouwbedrijf en projectontwikkelaar Van Wijnen is met pensioen, maar wil van geraniums niets weten. Hij geeft zijn kennis door aan de jeugd, en het genoegen is wederzijds.
Klaas, hoe krijg je jongeren enthousiast voor de bouw?
“Vooral door ze te laten zien wat er allemaal kan. Zowel qua wat er allemaal gebouwd wordt, als qua beroepen en richtingen. Als ze begrijpen hoe belangrijk de bouw is (en breder: techniek) dan gaat er iets werken in die koppies. Het is heel waardevol om het aanschouwelijk te maken. Voor iedere doelgroep gaat dat anders in zijn werk. Om het allemaal te kunnen realiseren, richtte ik mijn bedrijfje ‘Spijker op zijn kop’ op. Ik wil motiveren, doceren, adviseren en enthousiasmeren.”
Van basisschool tot universiteit … wat doe je concreet met die basisschoolkinderen?
“Ik was onlangs nog bij een combinatie leerlingen uit groep 1 en 2 en 3 van een basisschool. Ze kregen van tevoren een plastic bouwhelm. Toen ik binnenkwam in de gymzaal (lees: ‘op de bouwplaats’) zaten ze allemaal al te wachten met die helmpjes op, prachtig. Voor zulke jonge kinderen neem ik van alles mee: dakpannen, hamer en spijkers en hout, en noem maar op. Sommige kinderen hebben nog nooit van dichtbij een dakpan gezien, ze herkennen ze dan niet. Maar zoomen we uit, dan weten ze het natuurlijk wel. Er zijn kinderen bij die thuis wel eens timmeren, anderen hebben nog nooit een hamer vastgehouden. We gaan altijd dingen doen, dat werkt het beste.”
En studenten? Hoe pak je dat aan?
“Ja, dat gaat er natuurlijk heel anders aan toe. Ik vertel mijn verhaal, maar neem ze ook graag mee naar een bouwplaats. Er waren eens bouwwerkzaamheden in de Kalverstraat in Amsterdam. Toen ik een groep studenten van de VU voorstelde daar om half zeven te verzamelen, protesteerden ze in eerste instantie enorm. En iemand vroeg of er wel een kantine was met koffie en broodjes. Daar moest ik enorm om gniffelen natuurlijk. Uiteindelijk was iedereen heel enthousiast.”
Wie wordt daar vrolijk van?
“Nou, wie niet, kun je beter vragen. De jeugdigen waar ik kom, ouders, leerkrachten en docenten, de mensen op de bouwplaatsen; het is bouwbreed vrolijk nieuws als het lukt om de jeugd enthousiast te maken voor de branche. Ikzelf word er ook vrolijk van, ik draag graag mijn liefde voor het vak op jongere generaties over. Het is een feest om me onder de leerlingen en studenten te begeven en te zien hoe ze met grote concentratie een spijker in een stukje hout slaan of voor het eerst op een grote bouwplaats rondlopen en hun ogen uitkijken.”
Hoe begon jouw eigen loopbaan in de bouw?
“Ik kon niet goed leren maar was wel goed met mijn handen. Ik doorliep de LTS, ging timmeren en metselen. Ik wilde naar de MTS, maar moest daarvoor een zes voor wiskunde hebben en dat had ik niet. Toen ik bij een regionale vakwedstrijd metselen de Zilveren Troffel won, kreeg ik toch die zes. Daardoor kon ik naar de MTS in Zwolle. Ik haalde mijn diploma en begon als timmerman of metselaar. Dat heb ik vier jaar met heel veel plezier gedaan.”
En daarna?
“Ik heb in de loop van de jaren allerlei functies gehad, maar altijd in de bouwwereld. Ik was inkoper, calculator, assistent-uitvoerder, uitvoerder, hoofduitvoerder, projectleider, hoofd Technische Dienst, adjunct-directeur, en bedrijfsleider en eigenaar. Ik ben geëindigd als commercieel manager onderhoud en beheer. Niet gek voor een aanvankelijk laaggeletterde jongen die opgroeide in de Noordoostpolder, toch?”
Was het alleen maar rozengeur en maneschijn?
“Nee, zeker niet. Ik was op een bepaald moment bedrijfsleider en eigenaar van een bouwbedrijf en had 116 mensen aan het werk. Door een samenloop van omstandigheden liep dat fout. Ik heb dag en nacht keihard gewerkt om het recht te trekken, maar uiteindelijk kwam het tot een faillissement. Dat hakte er in, kan ik je vertellen. Ik voelde me enorm verantwoordelijk. Het heeft wel wat tijd gekost voor ik daar overheen was. Gelukkig kreeg ik wel weer nieuwe kansen. Je moet altijd de moed erin houden.”
Sinds tweeëneenhalf jaar ben je officieel met pensioen. Lekker niksen en genieten dus?
“Nou nee, dat is niks voor mij. Ik was bij Van Wijnen al bezig met activiteiten op het gebied van leren & ontwikkelen. Het is belangrijk een brug te slaan tussen bedrijfsleven en onderwijs. Dat deed en doe ik nu dus op scholen, van basisschool tot universiteit, door gastlessen te geven en over mijn ervaringen in de bouw te vertellen. Ook ben ik betrokken bij het ontwikkelen van leermiddelen voor de vakman in de bouwbranche.”
Waar komt je eigen liefde voor de bouw vandaan?
“Mijn opa timmerde graag en ik vond dat fascinerend. Hij maakte ooit van plankjes een bakje voor kippenvoer. Hout werkt en die plankjes zouden krom trekken. Mijn opa had de constructie zo gemaakt, en de plankjes zo bevestigd, dat de verbinding juist steviger zou worden op het moment dat die plankjes inderdaad krom trokken. Het bakje was daardoor ijzersterk en zo goed als waterdicht. In mijn ogen was het magie, maar het bleek puur ervaring te zijn. Mijn opa bouwde ook een complete kippenschuur, maar hij had geen waterpas. Om toch te zien of alles recht was, gebruikte hij een doorzichtige waterslang. Zo kon het ook; geweldig.”
Hoe kijk jij naar de arbeidsmarkt?
“De krapte is een groot probleem. Timmermannen en metselaars maar ook andere vakkrachten zijn schaars tegenwoordig. Je ziet dat bouwbedrijven, waaronder ook Van Wijnen, meer en meer gaan doen met prefab. Hartstikke goed, maar vakmensen blijven ook nodig, bijvoorbeeld om reparaties uit te kunnen voeren. Dus ik blijf me inzetten om jongeren te interesseren voor een loopbaan in de bouw.”
Over Vrolijk Bouwnieuws
De wereld is al somber genoeg, dus vragen we onze lezers waar ze vrolijk van worden. In de rubriek Vrolijk Bouwnieuws vertellen ze zelf waarom ze enthousiast worden van een project, een stuk gereedschap of een manier van werken. Het maakt niet uit, zolang het zelfs een druilerige dinsdagochtend wat lichter maakt.
Wil je jouw vrolijk bouwnieuws ook onder de aandacht brengen? Mail de redactie
Dit is een artikel van Bouw en Installatie Hub. Wil je op de hoogte blijven van al het nieuws uit de bouw- en installatiesector? Neem dan een kijkje op de hub en meld je aan voor de online community.
↗
