Met een VR-bril de school door Tekst: Marion de Graaff, Tekstbureau ’t Kofschip. Beeld: Klictet.nl

Voor een nieuw integraal kindcentrum in Breda ontwierp het installatie adviesbureau Klictet alle installaties. En toonde die installaties vervolgens virtueel aan een groep betrokkenen, terwijl de eerste paal nog geslagen moet worden.

Tim Spiekermann is 3D/BIM-engineer elektrotechnische installaties en technisch BIM- coördinator bij Klictet. Hij ontwerpt en modelleert elektrotechnische installaties en zorgt voor de coördinatie tussen de verschillende 3D modellen. Hij is het ook die de installaties kan visualiseren voor de klant. Spiekermann: ‘Op basis van het bouwkundig model van Rienks Architecten uit Breda ontwierpen wij de installaties voor de school. De verschillende functionele 3D modellen hebben we middels een gaming softwaretool aan elkaar geknoopt en weergegeven in een virtuele game omgeving. Daarna was het een kwestie van de VR-bril opzetten en door het gebouw heen wandelen. Bij de ‘rondleiding’ door de school waren onder andere een aantal leerkrachten aanwezig. Het werkt zo dat één persoon de bril draagt en de controller bedient, en wat hij ziet en aanwijst verschijnt op een groot scherm zodat iedereen mee kan kijken. Het is heel grappig, want het eerste half uur staan de gebruikers met verbazing en enthousiasme te kijken naar hun eigen virtuele gebouw. Daarna zijn mensen een beetje gewend en wordt er inhoudelijk gekeken.’

Levensecht

‘Het is heel gedetailleerd’, zegt Spiekermann. ‘Als je door de voordeur binnen bent gekomen, hangt rechts een codebedienpaneel en links een brandmeldcentrale. Maar misschien willen de gebruikers van het pand die installaties op een ander punt. Een school wordt heel anders gebruikt dan een kantoor bijvoorbeeld. Het is voor de architect en voor ons prettig om te merken dat zo’n gebouw ‘past’. Kan een eindgebruiker zich in zo’n ruimte vinden, daar gaat het om. Het is een mooie tool om een gebouw tot leven te wekken. Voor ons als techneuten is een technische 2D-tekening prima te begrijpen, maar een gemiddelde gebruiker van een ruimte zal zich op basis van zo’n papier niet voor kunnen stellen hoe het in het echt zal zijn. Een opdrachtgever of eindgebruiker denkt ook vaak: het ontwerp zal wel goed zijn, want ik heb aangegeven wat ik wilde. Maar helaas gaat die vlieger niet altijd op. Daarom is het heel fijn dat we nu een presentatie met VR kunnen geven, want dat is levensecht. Wij modelleren zo waarheidsgetrouw mogelijk. De maten kloppen, je krijgt echt een gevoel voor verhoudingen, je bent in de ruimte. De verlichtingsarmaturen geven zelfs licht en je kunt ook met een nachtmodus kijken hoe het ’s avond met de verlichting zit. In het geval van deze school was het spannend om te merken hoe de mensen de ruimte zouden ervaren omdat er eigenlijk één grote open ruimte is. Het gaat dan bijvoorbeeld om zichtlijnen, en om overzicht.’

Aanpassingen

Naar aanleiding van de virtuele tour ontstaat vaak discussie en dat kan weer leiden tot aanpassingen aan het Technisch Ontwerp. Spiekermann: ‘Doordat de eindgebruiker kan zien hoe het er straks uitziet, kan hij heel goed meedenken. Soms blijkt iets toch niet handig en dan kan het in dat stadium nog heel simpel worden opgelost. Zou zo’n punt pas blijken na de ingebruikname, dan is een aanpassing lang niet altijd mogelijk. En als het wel mogelijk is, dan zijn de kosten niet in verhouding tot wat het in de ontwerpfase is. Behalve dat het gewoon leuk is om in een nog niet gerealiseerd gebouw te kunnen rondkijken, is het zinnig omdat je dingen toe kunt lichten en eventueel nog zaken aan kunt passen.  Zo’n VR-presentatie heeft echt een gebleken meerwaarde.’

Ook interessant